بسم‌الله‌الرّحمن‌الرّحيم

اعجاز انشای ریاضی ﴿بسم‌الله‌الرّحمن‌الرّحيم﴾ و «دترمینان» شماره سوره و تعداد آیات قرآن مبین

جهان هستی با ﴿بسم‌الله‌الرّحمن‌الرّحيم﴾ پدیدار گشت و این جمله نوزده حرف دارد. علاوه‌بر معانی و معارف و اساس پیدایش عالم، از این عدد نمادها و روابط بی‌پایانی به‌دست می‌آید. زبان عدد و ریاضی دروغ نمی‌گوید چون از ابتدا بدون دروغ بوده است. استفاده از آن حقایق بی‌نظیری را نمایش می‌دهد. «دترمینان» یکی از روابط و فرمول‌های ریاضی است و کاربرد فراوانی دارد. به هر ماتریس مربع از مرتبه n مانند A می‌توان عددی را نسبت داد. این عدد را با نماد |A| یا (det(A نمایش می‌دهیم و آن را دترمینان A می‌خوانیم. حال اگر دترمینان 2×2 را به صورت ذیل نشان دهیم:

برای محاسبه‌ی خطی آن داریم:

det(A) = a₁₁ b₂₂ - a₂₁ b₁₂

با توجّه به فرمول، اگر برای 114 سوره‌ی قرآن عظیم دترمینان ]2×2[ را بسازیم، به صورتی که شماره‌ی سوره‌ها در ستون اوّل و تعداد آیات آن سوره در ستون دوم باشد، 57 دترمینان به‌دست می‌آید و بعد از محاسبه‌ی دترمینان، 57 عدد داریم که حاصل عددی بعضی از آن‌ها مثبت و بعضی از آن‌ها منفی می‌شود، حاصل مجموع این 57 عدد را به‌دست می‌آوریم.

 4237-=108+......+(1123-)+105+(272-)+272

قدر مطلق حاصل جمع 57 عدد به دست آمده برابر 4237 است که مضربی از 19 دارد: 4237=19×223.

این دترمینان به صورت‌های دیگر نیز روابط و اعداد بسیار شگفت‌انگیزی می‌دهد که هر فرد دین‌باور و خدامحور را از هر شکّ و تردید بیرون می‌کند ایمان او را قوی‌تر کرده و سر تعظیم فرود می‌آورد و سجده‌ی شکر می‌کند. این حقایق اعجاز انشای ریاضی و عددی، نشانی از عدم تحریف و جابجایی سوره‌ها و آیات قرآن حکیم است و بر «توقیفی» بودن تنظیم قرآن مجید به همین صورت صحّه می‌گذارد. يعني كيفيّت و كميّت و ترتيب آيات و سوره‌ها به‌صورت كنوني فقط به فرموده‌ي پيامبر اکرم، صلّي‌الله عليه و آله و سلّم، و به دستور جبرئيل امین، عليه‌السّلام، از جانب خداوند متعال بوده‌است (فتدبّر).

خدای مهربان در مدّت 23 سال، قرآن کریم را بر حضرت محمّد، صلّی‌الله علیه و آله و سلّم، نازل كرد. با توجّه به رابطه (4237=19×223) مضرب 223 حاصل را به سوره و آیه‌ی قرآن مبین ارجاع می‌دهیم (2:23) که آیه‌ی 23 از سوره‌ی بقره (شماره‌ی2) است. خداوند متعال در این آیه که 23 کلمه دارد، می‌فرماید:

﴿وَ إِن كُنتُمْ فِي رَيْبٍ مِّمَّا نَزَّلْنَا عَلَى عَبْدِنَا فَأْتُواْ بِسُورَةٍ مِّن مِّثْلِهِ وَ ادْعُواْ شُهَدَاءكُم مِّن دُونِ اللّهِ إِنْ كُنْتُمْ صَدِقِينَ﴾؛[1]

اگر درباره آنچه بر بنده‌ی خود نازل كرده‏ايم شكّ و ترديد داريد! اگر راست مي‏گویيد لااقل يك سوره همانند آن بياوريد و گواهان خود و یاورانتان را غير از خدا بر اين كار دعوت كنيد.

در آیه‌ای دیگر خداوند تبارک و تعالی می‌فرماید:

﴿قُل لَئِنِ اجتَمَعَتِ الإنسُ وَ الجِنُّ عَلی أن یَأتُوا بِمِثلِ هذَا القُرءانِ لا یَأتُونَ بِمِثلهِ وَ لَو کانَ بَعضَهُم لِبَعضٍ ظَهیراً﴾؛[2]

بگو: اگر انس و جنّ گرد آیند، تا نظیر این قرآن عظیم را بیاورند! مانند آن را نخواهند آورد؛ هرچند، برخى از آن‌ها پشتیبان برخى دیگر باشند.

آیه‌ي فوق، از 19حرف تشكیل یافته است: «ق؛ ل؛ ی؛ ا؛ ن؛ م؛ ع؛ ت؛ س؛ و؛ ج؛ ب؛ ث؛ ه؛ ذ؛ ر؛ ك؛ ض؛ ظ.»

درباره‌ي اين آيه، و توزیع حروف آن در سراسر قرآن حکیم روابط عددي بسيار و شواهد زیبا و متحیّر کننده‌ای وجود دارد که اگر تمام عمر خود را نیز صرف آن کنیم به انتهای آن نخواهیم رسید (فتدقّق).

گرهی باز نگردد مگر از غمزه‌ی یار                     بر درش بت تن شوریده، روان آمده‌ام

همه‌جا خانه یاراست که یارم همه جاست         پس به بتخانه سوی کعبه چسان آمده‌ام

راز بگشا و گره باز و معمّا حلّ کن                      که از این بادیه بی‌تاب و توان آمده‌ام

تا که از هیچ کنم کوچ بسوی همه چیز              بوالهوس در طمع گنج نهان آمده‌ام[3]