|
اعجاز انشاي عددي قرآن حكيم و ترجمه
|
||
|
بر آنيم كه خوانندگان را با حقايقي از اعجاز انشای رياضي قرآن مجيد و عترت و ترجمه آشنا نماييم |
با چنین رفتن به منزل کی رسی
با چنین خصلت به حاصل کی رسی
بس گران جانی و بس اشتردلی
در سبک روحان یک دل کی رسی
با چنین زفتی چگونه کم زنی
با چنین وصلت به واصل کی رسی
چونک اندر سر گشادی نیستت
در گشاد سر مشکل کی رسی
همچو آبی اندر این گل ماندهای
پس به پاک از آب و از گل کی رسی
بگذر از خورشید وز مه چون خلیل
ور نه در خورشید کامل کی رسی
چون ضعیفی رو به فضل حق گریز
ز آنک بیمفضل به مفضل کی رسی
بی عنایتهای آن دریای لطف
از چنین موجی به ساحل کی رسی
بی براق عشق و سعی جبرئیل
چون محمد در منازل کی رسی
بی پناهان را پناه خود کنی
در پناه شاه مقبل کی رسی
پیش بسم الله بسمل شو تمام
ور نه چون مردی به بسمل کی رسی
نهان از دل و دیدهٔ مردمند
نگهدار این دولت از چشم بد
بکش مد اقبال او تا ابد
همیشه چو خور گیتی افروز باد
همه روز او عید نوروز باد
شراب شهادت بکامش رسان
بجد علیه السلامش رسان
رضی روز محشر علی ساقی است
مکن ترک می تا نفس باقی است
چو در دور لبش تقوی حرام است
خدایا، دور میخواران کدام است
چه گویم از حدیث زلف و رویش
چو مشرق مظهر هر صبح و شام است
یکی صیاد در دامم فکندنست
که فارغ هم ز صید و هم ز دام است
یک آهنگ است اگر تو راست بینی
که اینجا شعبه و آنجا مقام است
ندانم کز چه رو این چرخ با ما
همیشه در مقام انتقام است
رضی گفتی کدام است از اسیران
ببین رند خراباتی کدام است
یوسف کنعانیم روی چو ماهم گواست
هیچ کس از آفتاب خط و گواهان نخواست
سرو بلندم تو را راست نشانی دهم
راستتر از سروقد نیست نشانی راست
هست گواه قمر چستی و خوبی و فر
شعشعه اختران خط و گواه سماست
ای گل و گلزارها کیست گواه شما
بوی که در مغزهاست رنگ که در چشمهاست
عقل اگر قاضیست کو خط و منشور او
دیدن پایان کار صبر و وقار و وفاست
عشق اگر محرم است چیست نشان حرم
آنک بجز روی دوست در نظر او فناست
عالم دون روسپیست چیست نشانی آن
آنک حریفیش پیش و آن دگرش در قفاست
چونک به راهش کند آن به برش درکشد
بوسه او نه از وفاست خلعت او نه از عطاست
چیست نشانی آنک هست جهانی دگر
نو شدن حالها رفتن این کهنههاست
روز نو و شام نو باغ نو و دام نو
هر نفس اندیشه نو نوخوشی و نوغناست
نو ز کجا میرسد کهنه کجا میرود
گر نه ورای نظر عالم بیمنتهاست
عالم چون آب جوست بسته نماید ولیک
میرود و میرسد نو نو این از کجاست
خامش و دیگر مگو آنک سخن بایدش
اصل سخن گو بجو اصل سخن شاه ماست
شاه شهی بخش جان مفخر تبریزیان
آنک در اسرار عشق همنفس مصطفاست
قرآنعظيم بهار دلهاي خزانزده و طراوت انديشههاي افسرده بوده و انعکاس نور آن در قلبهای پاک منوّر است.
قرآنحکيم را بايد فهميد و درک کرد تا دانش از پرتواش بارور گردد. بايد به تکتک آيههاي آن که «سرچشمهی معرفت» است توجّه و اهتمام خاص داشت.
قرآنمجيد درياي عميق و بيپاياني است که نهايت ندارد و هر چه در آن سير کنيم راههاي وسيعتري برايمان نمايان خواهد شد.
قرآنکريم هم الفاظاش معجزه است و هم معانی و محتوایش فوقالعاده و خارقالعاده است و لوحی محفوظ و غیرمادی و معنوی است و نسخهاي از جهان هستي ميباشد.
پديده بينظيري که در قرآنمجيد وجود دارد، در هيچ کتاب نوشته شده توسط دست بشر يافت نميشود. هر يک از عناصر قرآنکريم داراي ترکيبي رياضي است. مانند ترتیب سورهها، تعداد آيهها، ترتیب نزول سورهها و آیهها، ترتيب لغات، تعداد حروف و ترتيب آنها، تعداد کلمات هم خانواده، تعداد و انواع اسمهاي الهي، طرز نوشتن بعضي لغات و عدم وجود يا تغيير عمدي بعضي حروف در بعضي لغات و بسياري از عوامل ديگر قرآنحکيم داراي ترکيبي خاص از لحاظ عددي و رياضي هستند و از اعجاز غير قابل تصوري برخوردارند.
﴿وَ أَحْصَى كُلَّ شَيْءٍ عَدَدًا﴾؛ و هر چيزى را به عدد شماره و گردآوري كرده است.
﴿وَ كُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْنَهُ كِتَبًا﴾؛ و هر چيزى را برشمرده و به صورت كتابى درآوردهايم.
﴿وَ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْكِتَبَ تِبْيناً كُلِّ شَىْءٍ﴾؛ و كتاب آسمانى قرآنحكيم را بر تو نازل كرديم كه روشنگر و بيان همه چيز در آن است.
اعجاز قرآنعظيم از همان ابتدا و سورهی اوّل و آيهی اوّل ﴿بسم الله الرحمن الرحيم﴾ آغاز شده است. همان طور که از اسم اوّلين سورهی قرآنحکيم "فاتحه" مشخص است، بيان کننده کليد و گشایش رمز و اسراري براي کل قرآنمجيد ميباشد.
در سورهی مبارک حمد، تعداد آیهها، کلمات، حروف، اعراب، نقطهها و ترتیب قرارگیری و تکرار هر یک از آنها، به تنهایی از نظم شگفانگیز و موهبت الهی برخوردار است که هر انسان باشعوری را به تحیّر و تامّل و دقّت در آن دعوت میکند.
در آیهی شریف و محکم 87 از سورهی حجر آمده است:
﴿وَ لَقَدْ آتَيْنكَ سَبْعًا مِّنَ الْمَثَانِي وَ الْقُرْآنَ الْعَظِيمَ﴾؛ و به راستى به تو سورهی مبارک حمد و قرآنبزرگ را عطا كرديم.
آيهي فوق، پايهي اساسي اعجاز انشاي رياضي و عددي قرآنعظيم است و جاودانه بودن آن را به نمايش ميگزارد.
قرآنحكيم در آيهي فوق، سورهی شریف حمد را با نام ﴿سَبْعًا مِّنَ الْمَثَانِي﴾ معرفی کرده است كه به معنی «هفتتای دوبهدو»، «هفتتای دوگانه»، «هفتگانهی مکرر»، «هفتتای مضربدار»، «هفتجفت (14)، اشاره به چهارده معصوم، عليهمالسّلام» است.
به سخن زیبای امام سجاد، عليهالسّلام، اشاره مي گردد که فرمودند:
«آيههاي قرآنمجيد، گنجينههاي علم و معرفت هستند؛ پس، هرگاه گنجينهاي گشوده شد، سزاوار است در آن تامّل و دقّت شود.»
انشاءالله در اين خصوص حقايقي عنوان مي شود.
محمدامين احمدي فقيه
ahmadifaghih@gmail.com
|