آیه‌ي 7 سوره‌ي رعد (آیه هدایت‌کننده) در شان و منزلت مولای متقیان امیرالمومنین علیه السلام

﴿بسم الله الرحمن الرحيم﴾

﴿وَ یقُولُ الَّذینَ كَفَرُوا لَوْ لآ اُنْزِلَ عَلَیهِ ایةٌ مِنْ رَبِّهِ، اِنَّما اَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلِّ قومٍ هادٍ﴾؛ سوره‌ي رعد (13)، آیه‌ی 7.

كافران می‌گویند چرا نشانه‌ای آشكار (كه به چشم سر ببینیم) بر وي فرود نمی‌آید؟ ای پیامبر به آن‌ها بگو: كه من فقط بیم‌دهنده هستم و هر گروهی هدایت‌كننده و رهبري دارد.

كافران برای آنكه پیامبر گرامي اسلام، صلی‌الله علیه و آله و سلّم، را تكذیب كنند، به بهانه‌های گوناگون می‌كوشیدند دعوت او را به خداشناسی بی‌ثمر سازند. از جمله آنكه تقاضاهای عجیب و غریبی از پیامبر، صلی‌الله علیه و آله و سلّم، می‌كردند؛ مثلاً، انتظار داشتند فرشته‌ای از آسمان فرود آید و نامه‌ای آسمانی به پیامبر، صلی‌الله علیه و آله و سلّم، بدهد، به طوری كه آنان با چشم‌های ناپاك خود حقایق آن را ببینند و بخوانند. بارها از این‌گونه خواسته‌ها ابراز كرده بودند. امّا خداوند در آیاتی چند، این تقاضاهای فریب‌كارانه را ردّ كرد و به پیامبر، صلی‌الله علیه و آله و سلّم، فرمود: تو فقط باید به آنان تذكّر دهی و ایشان را از آخرت بیم دهی و وظیفه‌ای بیش از این در قبال خواسته‌های آنان نداری. پس از تو هم، هر قوم و گروهی برای خود راهنما و هدایت‌گری دارد و راه تو را ادامه می‌دهد.

پیامبر اكرم، صلی‌الله علیه و آله و سلّم، نیز برای آنكه راهنما و هدایت‌گرِ پس از خود را هم معرفی كرده باشد، درگفتاری می‌فرماید:

مَنْ یریدُ اَنْ یحْیی حَیاتی و یمُوتَ مَوْتی و یسْكُنَ جَنَّةَ الْخُلْدِ الَّتی وَ عَدَنی رَبّی فَلْیتَوَلَّ علی بن ابیطالب فَاِنَّهُ لَنْ یخْرِجَكُمْ مِنْ هُدی و لَنْ یدْخِلَكُمْ فی ضَلالَةٍ (1)

هر كس كه می‌خواهد آن‌گونه كه من زندگی كردم زندگی كند و آن‌گونه كه من می‌میرم، بمیرد، و در بهشت برینی كه خدای من آن را وعده داده است، جای گزیند، باید ولایت علی، عليه السّلام، را بپذیرد. چرا كه او هرگز شما را از راه هدایت برون نمی‌برد و به گمراهی وارد نمی‌سازد.

و از این رو است كه علی، علیه السلام، فرمود:

رَسُول اللّه الْمُنْذِرُ وَ أَنَا الْهادی (1). پیامبر، صلی الله علیه و آله و سلّم، همان بیم دهنده است و من هدایت كننده.

زیرا او دیده بود رسول خدا، صلی‌الله علیه و آله و سلّم، روزی دست بر سینه خود گذارد و فرمود: أنا المُنذِر؛ یعنی، من بیم دهنده هستم. آن‌گاه دست بر شانه‌ي علی، عليه السّلام، نهاد و فرمود: اَنتَ الهادی یا عَلی، بِكَ یهتَدی المُهَتدونَ مِن بَعدی (2). ای علی تویی راهنمای امّت، و به تو راه یافت‌گانِ پس از من، هدایت می‌یابند.

به علی، علیه السلام، گفته شد درباره‌ي شما چه آیه‌اي نازل شده است؟ فرمودند: اگر نمی‌پرسيديد، چيزی نمي‌گفتم. درباره‌ي من آیه‌ي 7 سوره‌ي رعد نازل شده است: «تو تنها هشدار دهنده‌اي و براي هر قومي هدايت‌گري است» پیامبر اسلام، صلي‌الله عليه و آله و سلّم، هشدار دهنده است و من هدايت‌گر به آنچه وي آورده، مي‌باشم (3).

جمع تجمّعي آیات از ابتداي قرآن مجيد تا انتهای سوره‌ی رعد برابر 1750 است: 1750=7×250 و از انتهاي قرآن کريم تا همين آیه برابر 4487 است: 4487=7×641. همچنين جمع تجمعي آیات از ابتداي قرآن مبين تا آیه‌ي اول این سوره برابر 1708 است: 1708=7×244 و جمع تجمعي آیات از انتهاي قرآن مبين تا آیه‌ي اول این سوره برابر 4529 است: 4529=7×647. تنها در دو سوره‌ي رعد و زلزله (شماره‌ي99) این حالت وجود دارد و نشانی از ﴿سبعا من المثانی﴾ است (4).

منبع:

1-المستدرك علی الصحیحین، ج 3، ص 139.

2- تفسیر كبیر، فخر رازی، ذیل آیه‌ي 7 از سوره‌ي رعد.

3-امالي صدوق، مجلس 46 حديث 13؛ الصواعق المحرقه، ابن حجر هیثمي، ص127.

4-صدوسی‌وسه نکته از اعجاز عددی قرآن حکیم، محمدامین احمدی فقیه.

التماس دعا