|
اعجاز انشاي عددي قرآن حكيم و ترجمه
|
||
|
بر آنيم كه خوانندگان را با حقايقي از اعجاز انشای رياضي قرآن مجيد و عترت و ترجمه آشنا نماييم |
﴿بسمالله الرّحمن الرّحیم﴾
﴿ص وَ القُرءانِ ذِی الذِّکرِ﴾
حقایقی از حرف مقطّعه «ص» در قرآن حکیم
«ص» جزو حروف مقطّعهی قرآن حکیم است و یکی از اسمای خداوند متعال است و اشاره به اسمای حسنای الاهی صمد، صانع، صابر، صادق و... دارد و نام یک سوره و از نامهای قرآن عظیم است و نیز یکی از نامهای مبارک حضرت محمّد مصطفی، صلّیالله علیه و آله و سلّم، میباشد. به روایتی، آیات اوّلیهی سوره «ص» در هنگامی که پیامبر اکرم، صلّیالله علیه و آله و سلّم، بربالین جناب ابوطالب بود در جواب مشرکان و مخالفین نازل شد. به گوشهای از حقایق حروف مقطّعهی «ص» اشاره میشود.
۱-سورهی ص در مکّه نازل شدهاست و با حروف مقطّعهی «ص» شروع شده و بهصورت آیهی غیرمستقل آمدهاست:
﴿ص وَ القُرءانِ ذِی الذِّکرِ﴾؛[1]
صاد؛ سوگند به قرآنی که حاوی مقام ذکر و عزّت و پندآموز و آگاهی دهندهی عالمیان و دارای بیان بوده که این کتاب معجزه و حقّ است و همانا محمّد، صلّیالله علیه و آله و سلّم، پیامبر راستین خدا است.
۲-در خصوص تلفّظ «ص» موارد مختلفی گفته شدهاست. تلفّظ «صاد» با حالت سکون دال (نیز کسره، فتحه، ضمه گفته شده) و همراه با مد خوانده شدهاست. لفظ «صاد» فعل امر از «مصاداه» به معنی معارضه است. به تعبیری دیگر «ص» فعل ماضی است و محمّد مصطفی، صلّیالله علیه و آله و سلّم، قلبهای عارف به قرآن مجید و خداشناسان را صید کرده است.[2]
بعد از بسمالله بخوان در فتح باب ص والقرآن ذی الذکر از کتاب
صاد اشارت باشد از صدق رسول تا به صدق دل کند صید عقول
بـر چنین قـرآن ذی عـزّت قــسم کاندر او شد ذکر هر چیزی اتم[3]
۳-در فضيلت قرائت اين سوره از پیامبر اکرم، صلّیالله علیه و آله و سلّم، ذکر شدهاست: كسى كه سوره ص را بخواند به اندازه هر كوهى كه خدا مسخر داوود، علیهالسّلام، فرموده بود حسنه به او مىدهد، و از آلوده شدن و اصرار بر گناه صغير و كبير حفظ مىكند.[4]
۴-امام صادق، عليهالسّلام، فرمودند: هر كس سوره ص را در شب جمعه قرائت كند خير دنيا و آخرت به او داده ميشود آنگونه كه به احدي از مردم داده نشدهاست مگر به پيامبران يا فرشتگان مقرّب خدا. همچنين خداوند او و همه كساني از خانوادهاش كه محبوب او هستند و حتّا خادمش كه به او خدمت كردهاست را با شفاعت او وارد بهشت ميكند.[5]
۵-در آثار اين سوره از پيامبر اكرم، صلّیالله علیه و آله و سلّم، نقل شده است: اگر سوره ص را بنويسند و آنگاه زير جايگاه و مسند قاضي يا والي (بدكار) نهاده شود سه روز بيشتر در مسندش نميماند و عيبهايش آشكار شده و عزل شده اطرافيانش از دورش كنار ميروند.[6]
۶-برای فراواني آب چاه، هنگام حفر چاه، آيهی 42 سوره ص را زياد بخواند كه جوشش آن بسيار خواهد بود.[7]
۷-در محضر مبارك جناب استاد علامه طباطبايى، قدّسسرّه، صاحب الميزان تشرف حاصل كردم، عرض نمودم حضرت آقا امشب شب جمعه و شب عيد است لطفى بفرماييد، فرمودند: سورهی مبارك «ص و القرآن ذى الذكر» را در نمازهاى وتيره بعد از حمد بخوانيد كه در حديث است سوره ص از ساق عرض نازل شده است. سپس فرمود: من در مسجد سهله در مقام ادريس نماز مىخواندم در نماز وتيره سوره مبارك ص را قرائت مىكردم كه ناگهان ديدم از جاى خود حركت كردم ولى بدنم در زمين است به قدرى با بدنم فاصله گرفتم كه او را از دورترين نقطه مشاهده مىكردم تا پس از چند به حال اوّل خود برگشتم. وقت ديگر نهر آب ديدم كه در روايت آمده است ص «نهر فى الجنه». حقير گويد كه چون در مقام ادريس نبى، عليهالسّلام، نماز مىخواند و خداى متعال در شأن وى فرمود «و رفعناه مكانا عليا»، آن رفعت و صعود روى آورده است. و مناسبات زمانى و مكانى براى حالات و واردات انسان عجيب است.[8]
۸-«صاد» نام چشمه یا رود و یا دریایی در زیر عرش و یا در راست عرش یا رکنی از ارکان عرش باری تعالی است. «ص» تعبیر به آب زندگانی تعبیر شدهاست. حرف «ص» برای ساکت کردن مخالفان پیامبر، صلّیالله علیه و آله و سلّم، بوده و پیام صدق و راستی او و اشاره به جملهی «صدق الله» دارد و ذکر شرف و عزّت کلام الاهی است.[9]
۹-امام صادق، علیهالسّلام، فرمودند: ابوعبدالله سفیان بن سعید الثوری در کتاب «معانیالاخبار» نقل کرده که امام صادق، عليهالسّلام، در خصوص حروف مقطّعه «ص» فرمودند: «ص» نام چشمهاى است كه از زير عرش مىجوشد، و همين صاد بود كه رسول خدا، صلّىاللّه عليه و آله و سلّم، در معراج از آن وضو گرفت، و جبرئيل، علیهالسّلام، روزى يكبار داخل آن مىشود و در آن فرو مى رود، و سپس بيرون آمده بال خود را تكان مى دهد، و هيچ قطرهاى از بالش نمىچكد و نمىپرد، مگر آنكه خدا از آن فرشتهاى خلق مىكند، تا او را تسبيح و تقديس و تكبير و حمد بگويد تا روز قيامت.[10]
۱۰-حرف مقطّعهی «ص» سه مرتبه در قرآن مجید در اوايل سه سوره (سورههاي 7 و 19 و 38) ذکر شدهاست. حرف «ص» یک مرتبه به تنهایی در سورهی ص آمده و دو مرتبه دیگر با حروف مقطّعهی دیگر «المص» در سورهی اعراف و «کهیعص» در سورهی مریم ذکر شدهاست. حروف مقطّعه از 14 حرف بدون تکرار تشکیل شدهاست و تعداد انواع کلمات مقطّعهی بدون تکرار، که در آغاز 29 سورهي قرآن مبین آمدهاست، 14 نوع است که به تعداد 14 معصوم، عليهمالسّلام، بوده و اشاره به آنها است. بهتعبيري همهي اين حروف در جمله ذیل جمع شدهاند: «صِراطٌ عَليٍّ حَقٌّ نُمسِكُه»؛ راه علي، عليهالسّلام، حقّ است، به آن چنگ ميزنيم.
۱۱-حرف «ص» اوّلین مرتبه در کلمهی ﴿صرط﴾ در آیهی 6 سورهی مبارک حمد آمده و دو مرتبه در این سوره تکرار شدهاست که اشاره و درخواست بنده برای هدایت به راه مستقیم از طرف خداوند متعال است.
۱۲-حرف «ص» از لحاظ حروف الفبای عربی، حرف 14 است. سه حرف «ص» در بین چهارده کلمهی مقطّعهی بدون تکرار، اوّلین حرف «ص» در آنها حرف 7 و دومین حرف «ص» حرف 19 است و سومین حرف «ص» حرف 29 است که میتواند اشارهای به روابط عدد 7 و 19 و 29 سورهی مقطّعهدار قرآن حکیم باشد.
جدول1- چهارده كلمهي مقطعه که حروف آنها در ابتدای سورهها آمدهاست و تعداد تکرار حروف آنها در انواع مختلف کلمات
|
حرف مقطعه |
الم |
المص |
الر |
المر |
كهيعص |
طه |
طسم |
طس |
يس |
ص |
حم |
عسق |
ق |
ن |
|
تكرارها |
8 |
1 |
6 |
1 |
1 |
1 |
2 |
3 |
1 |
3 |
7 |
1 |
2 |
1 |
۱۳-حرف مقطّعهی «ص» در اوایل سه سوره ذکر شدهاست و همراه با 7 حرف مقطعه دیگر آمدهاست که عبارتنداز: ا؛ ل؛ م؛ ک؛ ه؛ ی؛ ع؛ ص. این 8 حرف مقدار ارزش ابجدی 266 دارند: 266=19×14.
۱۴-در سورهی ص بعداز حرف «ص» کلمهی «الذکر» اشاره شده است و این نشان میدهد که «ص» با «الذکر» رابطهی تنگاتنگی دارد. قرآن عظیم به عنوان «الذکر» نام برده شدهاست. با این وصف حروف «الذکر» عبارتنداز: ا؛ ل؛ ذ؛ ک؛ ر.
اگر تمام آیاتی را در نظر بگیریم که حروف «الذکر» در آنها موجود است و همچنین حرف «ص» هم دارند، 703 آیه داریم: 703=19×37.
در دو آیه خداوند متعال به جای «الذکر» از «دکر» (به جای ذال از دال) استفاده کردهاست. آن دو آيه كه در آنان به جاي ذكر از دكر استفاده شده در آیات 15 و 51 سورهی قمر آمدهاست: و لقد تركنها ءاية فهل من مدكر [54:15]. و لقد اهلكنا اشياعكم فهل من مدكر [54:51].
۱۵-میانگین تعداد حروف «ص» در 114 سورهي قرآن حکیم برابر 19 حرف است. شمارهي سورهي «ص» 38 است و از لحاظ ترتيب نزول نيز 38مين سوره است و 88 آیه دارد و جمع شماره سوره با تعداد آیات مضربی از ۷ است. این سوره اعجاز انشای ریاضی و عددي بسياري دارد: 38+88=126=7×18.
و بسیاری از حقایق و نکات عددی دیگر...
محمّدامین احمدی فقیه
شعبانالمعظم، ماه حضرت رسول اکرم، صلّیالله علیه و آله و سلّم، مرداد 1390
[1] سورهی یس (38) آیههای 1.
[2] تفسیر جامع، ج 6، ص 8.
[3] تفسیر صفی، جلد 1، ص 634.
[4] مجمع البيان، ج8، ص340
[5] ثواب الاعمال، ص112
[6] تفسيرالبرهان،ج4، ص 639.
[7] المصباح كفعمي، ص457.
[8] علامه حسنزاده آملی، هزار و یک کلمه.
[9] مجمعالبیان، ج 8، ص 465؛ معانیالاخبار، ج 2، ص 22؛ اطیبالبیان، فی تفسیر القرآن، ج11، ص 207؛ ترجمه بیانالسعاده، ج 12، ص 264.
[10] بحارالانوار، ج 6، ص 86.
قرآنعظيم بهار دلهاي خزانزده و طراوت انديشههاي افسرده بوده و انعکاس نور آن در قلبهای پاک منوّر است.
قرآنحکيم را بايد فهميد و درک کرد تا دانش از پرتواش بارور گردد. بايد به تکتک آيههاي آن که «سرچشمهی معرفت» است توجّه و اهتمام خاص داشت.
قرآنمجيد درياي عميق و بيپاياني است که نهايت ندارد و هر چه در آن سير کنيم راههاي وسيعتري برايمان نمايان خواهد شد.
قرآنکريم هم الفاظاش معجزه است و هم معانی و محتوایش فوقالعاده و خارقالعاده است و لوحی محفوظ و غیرمادی و معنوی است و نسخهاي از جهان هستي ميباشد.
پديده بينظيري که در قرآنمجيد وجود دارد، در هيچ کتاب نوشته شده توسط دست بشر يافت نميشود. هر يک از عناصر قرآنکريم داراي ترکيبي رياضي است. مانند ترتیب سورهها، تعداد آيهها، ترتیب نزول سورهها و آیهها، ترتيب لغات، تعداد حروف و ترتيب آنها، تعداد کلمات هم خانواده، تعداد و انواع اسمهاي الهي، طرز نوشتن بعضي لغات و عدم وجود يا تغيير عمدي بعضي حروف در بعضي لغات و بسياري از عوامل ديگر قرآنحکيم داراي ترکيبي خاص از لحاظ عددي و رياضي هستند و از اعجاز غير قابل تصوري برخوردارند.
﴿وَ أَحْصَى كُلَّ شَيْءٍ عَدَدًا﴾؛ و هر چيزى را به عدد شماره و گردآوري كرده است.
﴿وَ كُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْنَهُ كِتَبًا﴾؛ و هر چيزى را برشمرده و به صورت كتابى درآوردهايم.
﴿وَ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْكِتَبَ تِبْيناً كُلِّ شَىْءٍ﴾؛ و كتاب آسمانى قرآنحكيم را بر تو نازل كرديم كه روشنگر و بيان همه چيز در آن است.
اعجاز قرآنعظيم از همان ابتدا و سورهی اوّل و آيهی اوّل ﴿بسم الله الرحمن الرحيم﴾ آغاز شده است. همان طور که از اسم اوّلين سورهی قرآنحکيم "فاتحه" مشخص است، بيان کننده کليد و گشایش رمز و اسراري براي کل قرآنمجيد ميباشد.
در سورهی مبارک حمد، تعداد آیهها، کلمات، حروف، اعراب، نقطهها و ترتیب قرارگیری و تکرار هر یک از آنها، به تنهایی از نظم شگفانگیز و موهبت الهی برخوردار است که هر انسان باشعوری را به تحیّر و تامّل و دقّت در آن دعوت میکند.
در آیهی شریف و محکم 87 از سورهی حجر آمده است:
﴿وَ لَقَدْ آتَيْنكَ سَبْعًا مِّنَ الْمَثَانِي وَ الْقُرْآنَ الْعَظِيمَ﴾؛ و به راستى به تو سورهی مبارک حمد و قرآنبزرگ را عطا كرديم.
آيهي فوق، پايهي اساسي اعجاز انشاي رياضي و عددي قرآنعظيم است و جاودانه بودن آن را به نمايش ميگزارد.
قرآنحكيم در آيهي فوق، سورهی شریف حمد را با نام ﴿سَبْعًا مِّنَ الْمَثَانِي﴾ معرفی کرده است كه به معنی «هفتتای دوبهدو»، «هفتتای دوگانه»، «هفتگانهی مکرر»، «هفتتای مضربدار»، «هفتجفت (14)، اشاره به چهارده معصوم، عليهمالسّلام» است.
به سخن زیبای امام سجاد، عليهالسّلام، اشاره مي گردد که فرمودند:
«آيههاي قرآنمجيد، گنجينههاي علم و معرفت هستند؛ پس، هرگاه گنجينهاي گشوده شد، سزاوار است در آن تامّل و دقّت شود.»
انشاءالله در اين خصوص حقايقي عنوان مي شود.
محمدامين احمدي فقيه
ahmadifaghih@gmail.com
|